shetitja e Uranias

Urania ishte bukuria e shtepise; me ato qimet e bardha e te gjata. njerin sy blu dhe njerin te kalter; te gjithe e perkedhelnin dhe i jepnin shume dashuri; nje dite Hana, vendosi ta merrte Uranian shetitje; duke e ditur natyren kurioze te Uranias mendoi se ajo do te ambientohej shume mire me rrugen dhe ambientin e ri; i vuri nje rrip te zi dhe filluan te ecnin ne per rrugen e qytetit; te gjithe kthenin koken te shihnin Uranian e shkathet; dy femije te vegjel u ulen dhe filluan ta perkedhelnin; Uranias i pelqente kur ata kalonin duart neper qimet e saj te dendura; shetiten neper te gjithe qytetin ate dite; nje memorie e kendshme e Uranias qe mezi priste te nesermen te shetiste e te eksploronte terrritore te reja me kenaqesi dhe guxim;